۱۳۹۳ شهریور ۲۲, شنبه

نوادا

جنگل چراغ است، و بلندگو، و زرق و برق، در میانه‌ی بیابانی از هیچ.
تا چشم کار می‌کند هیچ است.
هیچ.


درباره‌اش خیلی حرف دارم. 

۵ نظر:

  1. و فقر ...
    یک هفته بودم خیلی غمناک بود.

    پاسخحذف
    پاسخ‌ها
    1. میدونی چیه، بعضی ها ناراحت می‌شن که ما اینها رو به زبون بیاریم. به ما می‌گن منفی‌باف.

      حذف
    2. کاش ندیده بودم . انگارشیشه ایمان آدم یک دفعه خرد بشود . غم و خستگی را تو صورت بیشتر کسانیکه در هتلها و رستورانها شبها کار خدماتی میکردندمیدیدم . کنارگرانترین مراکز خرید شاید بتوان گفت دنیا ، گدایی بصورت زننده نه حالا شیک و آبرومندانه وجود داشت . منظورم از گدایی آبرومندانه این است که کسی ظاهرا سرویس ناخواسته ای را ارایه کند - مثلا شیشه ماشین را زورکی تمیز کند - و طلب پول کند خوب حالا کاری است . ولی اینجا کاملا شفاف دستشان دراز پود . با ظاهری مندرس و نحیف . از آنطرف هم عده ای شبها پوشک و لاستیکی میپوشند و میروند سر میز قمار مینشینند که لحظه را از دست ندهند. خدایا من را بکش . آخه چرا ؟
      dog-eat-dog world
      وقتی که این عکسها را بعدا دیدم مبهوت شدم :
      http://goo.gl/CSl3oh
      شاید میدانید نوادا تنها ایالت آمریکا است که فحشا در آن قانونی است .
      شهر مخلوطی بود از نیون و بتون و آسفالت . افسرده کننده بود .

      حذف
  2. سلام فرشته خانم از خوندن سفرهاتون خیلی لذت می برم.خیلی وقتا خودمو جای شما میذارم چه خوب که سفر می کنیدو ممنون که می نویسید . ایشالا در کنار خونوادتون همیشه خوشحال باشید

    پاسخحذف
    پاسخ‌ها
    1. سلام به شما. خوش اومدین.
      شاید تو خوندن همین وبلاگ بفهمید که مفهوم سفر چقدر برای افراد می‌تونه عوض بشه.
      ممنون که نظر خودتون رو گذاشتین و امیدوارم شما هم خوب و خوش باشین.

      حذف